İstanbul ile İlgili Sözler

İstanbul’u bugün bir yokuşun sonunda soluklanırken sevdim.

Şehir aynı anda hem acele ediyor hem kıyıda oturuyordu.

Bir sokağa yanlış girdim, güne anlatacak yeni bir yer çıktı.

İstanbul bazen manzaradan önce eve dönüş yolunun sesi.

Kıyıya vardım; kalabalığın içinden küçük bir açıklık buldum.

Bu şehirde bazı adresleri tabeladan çok hatıralarla buluyorum.

Vapur kalkınca kıyı küçüldü, günün telaşı bir süre geride kaldı.

İki iskele arasında kimseye yetişmek zorunda olmadığım birkaç dakika buldum.

Kıyıya yaklaşırken manzara yeniden günlük hayatın parçası oldu.

Aynı vapurda herkes başka bir güne gidiyordu.

Denizden şehre bakınca yürüdüğüm sokaklar başka türlü birleşti.

İskeleden ayrılırken el sallayan birini görmek, yolculuğun hikâyesini değiştirdi.

İstanbul’u anlatırken güzel manzaram kadar uzun bekleyişim de cümleye giriyor.

Aynı şehri seviyoruz, aynı sokaklarda yaşamıyoruz.

Mahallede yüzümü tanıyan bir selam, büyük şehri biraz küçülttü.

Bu şehirde kendime bir köşe bulunca haritanın tamamını bilmek istemedim.

Kalabalık bazen yoruyor; yine de tanıdık bir sokağa dönmek iyi geliyor.

İstanbul’la ilişkim her gün aynı değil, bazı sabahlar yeniden tanışıyoruz.