Gustave Flaubert, 1821 yılında Rouen’da doğdu ve 1880 yılında Croisset’de öldü. Babası cerrahtı; çocukluğunun çevresinde hastane yaşamı da bulunuyordu. Paris’te başladığı hukuk öğrenimini tamamlamadı. Yaşamının büyük bölümünde Rouen yakınındaki Croisset’de çalıştı; yolculukları ve geniş yazışmaları sayesinde farklı coğrafyalarla ve edebiyat çevreleriyle ilişkisini sürdürdü.
Madame Bovary, 1856’da dergide yayımlandıktan sonra 1857’de kitap olarak çıktı. Eser hakkında açılan dava beraatle sonuçlandı. Roman, Emma Bovary’nin hayalleriyle taşra hayatının koşulları arasındaki uzaklığı anlatır. Salammbô tarihsel bir dünyaya yönelirken Duygusal Eğitim, bir kuşağın arzularını ve hayal kırıklıklarını ele alır. Üç Hikâye ile tamamlayamadığı Bouvard ile Pécuchet de başlıca eserlerindendir.
Flaubert, cümlelerin ritmi ve sözcük seçimi üzerinde titizlikle çalışmasıyla tanınır. Kişilerinin dünyasını anlatırken kolay bir yargı vermek yerine isteklerini, yanılgılarını ve çevrelerindeki dili görünür kılar. Madame Bovary’den alınan sözler özellikle hayal, beklenti ve duyguları anlatmanın güçlüğü çevresinde düşünmeye elverişlidir. Bu cümlelerin romanın anlatıcısına ait olduğunu hatırlamak, onları yazarın hayatına ilişkin doğrudan açıklamalar gibi okumayı önler.
İnsan dili çatlak bir teneke kazan gibidir; yıldızları duygulandırmak isterken onun üzerinde ayıları oynatacak ezgiler çalarız.
Gelecek, ucundaki kapısı sımsıkı kapanmış karanlık bir koridordu.
