Honoré de Balzac, 1799 yılında Fransa’nın Tours şehrinde doğdu ve 1850 yılında Paris’te öldü. Hukuk öğreniminin ardından ailesinin beklediği meslek yolundan ayrılarak yazarlığa yöneldi. İlk yıllarında farklı edebî denemeler yaptı; yayıncılık ve basım alanındaki girişimleri ise borçlarla sonuçlandı. Para kazanma zorunluluğu ve yoğun çalışma düzeni, yaşamının önemli bölümüne eşlik etti.
Roman ve öykülerini İnsanlık Komedyası başlığı altında büyük bir bütün içinde düşündü. Goriot Baba, Eugénie Grandet, Vadideki Zambak ve Sönmüş Hayaller bu dünyanın tanınan eserlerindendir. Bir kitapta yan kişi olan karakterin başka bir kitapta öne çıkması, anlatılar arasında bağ kurar. Böylece farklı meslekler, aileler ve toplumsal çevreler aynı geniş manzaranın parçaları hâline gelir.
Balzac’ın ayrıntılı mekân tasvirleri, yalnızca dekor oluşturmaz; bir odanın eşyaları veya bir evin bulunduğu sokak, kişilerin imkânlarını ve özlemlerini de anlatır. Aile sevgisi, yükselme isteği ve para ilişkileri çoğu zaman birbirine dolanır. Goriot Baba’dan seçilen sözlerde bu karmaşa belirgindir. Roman kişilerinin söyledikleri, içinde bulundukları toplumsal ortam ve kişisel hesaplarla birlikte değerlendirilmelidir.
Kalbimiz bir hazinedir; bütün servetini bir kerede dökersen iflas edersin.
İnsan kalbi sevginin en yüksek noktasına varmadan dinlenecek yerler bulabilir; nefretin dik yokuşundan inerken ise pek az dururuz.
