Nedîm sözleri ve hayatı

Nedîm, İstanbul’da muhtemelen 1681 yılında doğmuş, asıl adı Ahmed olan divan şairidir. İyi bir öğrenim gördü; Arapça ve Farsça öğrendikten sonra medreselerde görev yaptı. Nevşehirli Damad İbrâhim Paşa’nın çevresinde bulundu, kütüphane ve tercüme çalışmalarına katıldı. 1730 yılında, Patrona Halil İsyanı günlerinde hayatını kaybetti. Ölümünün ayrıntıları hakkında farklı rivayetler bulunduğundan tek bir anlatıyı kesin bilgi saymak doğru değildir.

Nedîm’in şiirini belirginleştiren özellik, yaşadığı şehrin sesini ve hareketini dizelere taşımasıdır. İstanbul’un semtleri, eğlenceleri, mesire yerleri ve konuşma biçimleri şiirindeki aşk anlatımına canlılık verir. Klasik şiirin kalıplarını kullanırken sevgiliyi daha somut bir çevrede gösterir. Şuh edası, nüktesi ve doğal görünen söyleyişiyle kendi adıyla anılan bir üslup oluşturmuştur.

Dîvân’ında gazeller, kasideler ve şarkılar yer alır. Özellikle şarkı türündeki eserleri şiir ile musikinin yakınlığını görünür kılar. Lâle Devri’nin gündelik ve kültürel hayatını anlamak isteyen okur için de önemli bir isimdir. İstanbul ve aşk üzerine dizeleri, yalnız bir dönemin süsünü değil, diliyle şehri arasında güçlü bir bağ kurmuş bir şairin kişiliğini yansıtır.