Şeyh Galib sözleri ve hayatı

Şeyh Galib, 1757’de İstanbul’da doğdu. Mehmed Esad adıyla büyüdü; ilk eğitimini babasından aldı ve Mevlevî kültürü içinde yetişti. Şiirlerinde önce Esad, daha sonra Galib mahlasını kullandı. Konya’da başladığı Mevlevî çilesini Yenikapı’da tamamladı. 1791 yılında Galata Mevlevîhânesi’nin şeyhliğine getirildi; III. Selim’le sanat ve kültür çevresinde yakınlık kurdu. 1799’da, henüz kırklı yaşlarının başındayken vefat etti.

Onun şiiri, alışılmış bir ifadeyi tekrar etmekten çok yeni bir hayal kurmaya yönelir. Soyut düşünceler, ışık, renk ve hareket taşıyan imgelerle anlatılır. Sebk-i Hindî adı verilen şiir anlayışının yoğun anlam ve ince hayal arayışı eserlerinde belirgindir. Bu yüzden bazı dizeleri ilk okumada kapalı görünse de dikkatli okundukça farklı anlam katmanları açılır.

Hüsn ü Aşk, güzellik ile aşkı bir yolculuk hikâyesi içinde buluşturan başlıca mesnevisidir. Dîvân’ı da gazellerden farklı bentli şiirlere uzanan zengin bir üretim içerir. İnsan değerini öne çıkaran meşhur beyti, tasavvufi insan anlayışının şiirdeki güçlü örneklerindendir. Galib’i yalnız birkaç özlü cümleyle sınırlamadan okumak, dilinin yenilikçi ve araştırıcı yanını daha iyi gösterir.