Şinasi sözleri ve hayatı

İbrahim Şinasi, Tanzimat edebiyatının şiir, gazetecilik ve dil alanlarında yenilik arayan öncülerindendir. İstanbul’da doğdu; doğum yılı için 1824 ve 1826 tarihleri verilir. Tophane’de çalışırken dil öğrenimini geliştirdi, ardından Paris’e giderek Fransız kültür ve bilim çevreleriyle tanıştı. İstanbul’a dönüşünden sonra devlet görevlerinin yanında yayıncılıkla uğraştı. 1871’de hayatını kaybettiğinde arkasında hacimce sınırlı, etkisi bakımından geniş bir eser topluluğu bıraktı.

Agâh Efendi ile Tercümân-ı Ahvâl’i, daha sonra kendi gazetesi Tasvîr-i Efkâr’ı yayımladı. Okurun anlayabileceği bir yazı dilini savunması, gazeteyi düşünce alışverişinin alanı olarak görmesiyle bağlantılıydı. Matbaacılığın teknik meseleleriyle de ilgilendi. Böylece edebiyatla okur arasındaki ilişkiyi yalnız eser yazarak değil, eserin nasıl çoğaltılıp ulaştırılacağını düşünerek de değiştirmeye çalıştı.

Şair Evlenmesi, görücü usulü evlilik çevresinde kurulan tek perdelik bir komedidir. Müntehabât-ı Eş‘âr şiirlerini, Durûb-i Emsâl-i Osmâniyye ise atasözü ve deyim derlemelerini içerir. Münâcât’ında akıl ile inancın birlikte ele alınışı dikkat çeker. Şinasi’nin önemi, sonraki kuşakların geliştireceği birçok soruyu açık ve tartışılabilir bir edebiyat gündemine taşımasındadır.