Tevfik Fikret sözleri ve hayatı

Tevfik Fikret, 1867’de İstanbul’da doğmuş şair ve eğitimcidir. Galatasaray’da öğrenim gördü; burada Recaizade Mahmut Ekrem ve Muallim Nâci gibi isimlerden ders aldı. Bir süre memurluk yaptıktan sonra öğretmenliğe yöneldi. Robert Kolej’de Türkçe dersleri verdi, Galatasaray’da müdürlük görevinde bulundu. 1915 yılında vefat etti. Rumelihisarı’ndaki evi Âşiyan, yaşamı ve edebî çevresiyle birlikte anılan önemli bir mekândır.

1896’da Servet-i Fünûn’un başına geçmesi, Edebiyat-ı Cedîde topluluğunun oluşumunda belirleyici oldu. Şiirlerinde ses, biçim ve görüntü üzerinde dikkatle çalıştı. Bireysel duygular, tabiat ve aile hayatı yanında zamanla toplumsal eleştiri, özgür düşünce ve insanlık idealleri daha görünür hâle geldi. Bu değişimi, bütün şiirlerini tek bir duyguya indirgemeden izlemek gerekir.

Rübâb-ı Şikeste ve Halûk’un Defteri başlıca kitapları arasındadır. Çocuklar için yazdığı Şermin’de hece ölçüsü ve daha sade bir dil kullandı. Eğitim anlayışında çalışkanlık, düşünme ve bireyin gelişimi önemli yer tutar. Fikret’in özgürlükle ilgili dizeleri, yalnız bir slogan olarak değil, bağımsız kişilik arayışının şiirsel anlatımı olarak okunduğunda daha zengin bir anlam kazanır.